Home > ΧΡΗΣΙΜΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

ΧΡΗΣΙΜΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Α. Ελληνική Νομοθεσία

  • 1. Νόμος 3898/2010 (ΦΕΚ Α’ 211/16.12.2010) Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε από με την υποπαράγραφο ΙΕ.2 του άρθρου Πρώτου του Νόμου 4254/2014, (ΦΕΚ Α 85/7.4.2014) και Πράξεις της Νομοπαρασκευαστικής του νόμου Επιτροπής
  • 2. Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 4.12.2012 (ΦΕΚ Α΄237/5.12.2012) τροποποίησης του Νόμου 3898/2010
  • 3. Προεδρικό Διάταγμα 123/2011 (ΦΕΚ Α’ 255/9.12.2011) Καθορισμός όρων και προϋποθέσεων αδειοδότησης και λειτουργίας φορέων κατάρτισης διαμεσολαβητών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
  • 4. Υπουργική Απόφαση 109087/2011 (ΦΕΚ 436/14.12.2011) Συγκρότηση Επιτροπής Πιστοποίησης Διαμεσολαβητών
  • 5. Υπουργική Απόφαση 109088/2011 (ΦΕΚ Β’ 2824/14.12.2011) Διαδικασία αναγνώρισης τίτλων διαπίστευσης Διαμεσολαβητών – Θέσπιση Κώδικα Δεοντολογίας Διαπιστευμένων Διαμεσολαβητών και Καθορισμός κυρώσεων για παραβάσεις αυτού
  • 6. Υπουργική Απόφαση 107309 οικ/2012 (ΦΕΚΒ 3417/21.12.2012) τροποποίησης της Υπουργική Απόφασης 109088/2011
  • 7. Υπουργική Απόφαση 1460/2012 (ΦΕΚ Β’ 13.2.2012) Καθορισμός ενδεικτικής αμοιβής Διαμεσολαβητή, από την οποία προκύπτει ότι ο Διαμεσολαβητής χρεώνει τις υπηρεσίες του, την αμοιβή των οποίων μοιράζονται τα μέρη μίας διαφοράς, είτε με ωριαία χρέωση, είτε κατ’ αποκοπή.
  • 8. Υπουργική Απόφαση 85485/2012 (ΦΕΚ Β’ 2693/4.10.2012) Καθορισμός Παραβόλων Διαμεσολάβησης
  • 9.Nόμος 4512/2018 (ΦΕΚ A 5/2018) Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις.

 

Β. Ευρωπαϊκή Νομοθεσία

  • 1. Κοινοτική Οδηγία 2008/52/ΕΚ της 21.5.2008 Επί ορισμένων ζητημάτων της Διαμεσολάβησης σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, η οποία μεταφέρθηκε στο Ελληνικό εθνικό δίκαιο με το νόμο 3898/2010.
  • 2. Κοινοτική Οδηγία 2013/11/ΕΕ της 21.5.2013 για την εναλλακτική επίλυση Καταναλωτικών Διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 και της Οδηγίας 2009/22/ΕΚ
  • 3. Κοινοτικός Κανονισμός 524/2013 της 21.5.2013 για την Ηλεκτρονική Επίλυση Καταναλωτικών Διαφορών (ΗΕΚΔ) και για την τροποποίηση του κοινοτικού Κανονισμού 2006/2004 και της Οδηγίας 2009/22/ΕΚ